اصطلاح دمامه (به فتح دال) بیشتر در مورد زنی بکار می رود که در دعوا به راه انداختن و جنجال به پا کردن معروف است.
در اوایل انقلاب زنی بود به اسم زهرا خانم که مأمور بود تا میتینگ مجاهدین و فداییان و سایرین را به هم بزند. او هم چادرش را به کمرش می بست و با یک چوب جارو قاطی میتینگ میشد و با ایجاد دعوا، مرافعه و دادن فحش و کتک زدن، مردم را پراکنده می کرد و میتینگ را بهم میزد. او به زهرا خانم یا زهرا دمامه معروف بود.
در اصل، لغت دَمامه به معنی نفیر و صدای بلند شیپور است.